گشایش صفحه‌ی مبارزه با آزار و اذیت جنسی

نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال اولین صفحه‌ی انترنتی مبارزه با آزار و اذیت جنسی در افغانستان را ایجاد و به تاریخ ۳ می ۲۰۱۶ با حضور فعالین مدنی، فعالین حقوق زن، نمایندگان ریاست جمهوری، شورای ملی، نهادهای بین‌المللی و متخصصین علمی گشایش کرد. این کنفرانس هم‌چنان که توسط اشتراک کنندگان از نگاه خلاقیت، نوآوری و شامل ساختن راه‌های حمایتی برای متوقف کردن آزار و اذیت جنسی در افغانستان استقبال شد، مورد حمایت رسانه‌های ملی و بین‌المللی نیز قرار گرفت. هدف اساسی گشایش این صفحه، معرفی و عمومی‌سازی آن برای اشتراک کنندگان و جلب توجه و حمایت رسانه‌ها و قربانیان آزار واذیت جنسی برای درج گزارش مرتبط در این صفحه در هنگام مواجهه با این پدیده‌ی شوم است.

در این برنامه، بانو زرقا یفتلی، رییس نهاد در مورد فعالیت‌ها و نو آوری‌های این نهاد در پیوند به آزار و اذیت جنسی در جریان دو سال گذشته صحبت کرد. به گفته‌ی او نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال با انجام تحقیقات و تطبیق برنامه‌های آگاهی‌دهی در کابل و ولایات افغانستان مبارزه‌ی جدی را شروع کرده است. برعلاوه، ایجاد و گشایش صفحه‌ی هرس‌مپ، قربانیان آزار و اذیت جنسی را توانمند می‌سازد تا گزارش و چشم‌دیدهای مرتبط به آزار و اذیت جنسی را بدون دغدغه و نگرانی افشای هویت نشر و شریک کنند. او علاوه کرد که در جریان سال‌های گذشته هزاران قضیه‌ی آزار و اذیت جنسی شناسایی شده و نشان می‌دهد که زنان مورد آزار و اذیت جنسی از سوی بیگانه‌ها و اقاریب و خویشاوندان قرار گرفته‌اند. براساس یافته‌های تحقیق این نهاد که در سال ۲۰۱۵ به نشر رسید روشن شد که هیچ جایی برای زنان مصوون نیست. “ایجاد، گشایش و معرفی این صفحه یک قدم اولیه برای از بین بردن آزار و اذیت جنسی است و ما قویا به همکاری و همیاری شما ضرورت داریم تا این عمل ننگین را در اماکن عمومی، اماکن تحصیلی، دفاتر و… از بین ببریم.”

محمد علی فکور در مورد هدف  و کارکرد گشایش هرس‌مپ صحبت کرد و این‌که چگونه می‌تواند قربانیان و شاهدان آزار و اذیت جنسی را کمک می‌کند تا اقدام کنند، گزارش دهند و از خدماتی‌که توسط نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال ارایه می‌شود، مستفید شوند. او افزود: ” در فرایند دادخواهی برای جرم‌انگاری آزار و اذیت جنسی و سعی برای متقاعد کردن مقامات مسوول و اشخاص متنفذ، نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال متوجه شد که تعداد قابل ملاحظه‌یی از شخصیت‌ها یا باور نداشتند که آزار و اذیت جنسی در برابر زنان به آن پیمانه‌یی باشد که ایجاب جرم‌انگاری را نماید.” آقای فکور گفت: “برعلاوه، آن‌ها تلقی و باور شان این بود که به دلایل حساسیت اجتماعی و با توجه به ساختارهای سنتی، جامعه اقتضا نمی‌کند که در مورد ‌آزار و اذیت جنسی در برابر زنان صحبت شود. به دلیل این‌که ممکن است پرداختن به این مباحث تحریک کننده باشد و از طرف دیگر یافته‌های پژوهش نهاد نشان داد که در نهادهای عدلی و قضای هیچ قضیه‌یی تحت عنوان آزار و اذیت جنسی ثبت و مورد پی‌گرد قرار نگرفته است. بنابراین نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال بر آن شد تا برای افکار عمومی به ویژه متنفذین و علما دست به مستند سازی پیرامون آزار و اذیت جسنی بزند. اگر چه نهاد در مورد آزار و اذیت جنسی پژوهش‌هایی را راه‌اندازی کرده و یافته‌های آن را در اختیار مقامات قرار داده است، با آن‌هم تصمیم اتخاذ شد تا وبسایت آزار و اذیت جنسی ایجاد شود تا شهروندان کشور به ویژه بانوانی‌که یا شاهد آزار و اذیت جنسی بوده اند ویا تجربیاتی درین حوزه دارند، فرصت داشته باشند بدون دغدغه، چشم‌دیدها و تجربیات خود را درین صحفه ثبت نمایند. بعد از رایزنی‌های زیاد با همکاران، فعالان حقوق زن و نهادهای مدنی تصمیم بر آن شد تا این صفحه ساخته شود.”

مقاصد اساسی صفحه‌ی آزار و اذیت جنسی

مستند سازی آزار و اذیت جنسی؛

متقاعد کردن مسوولان به‌ویژه متنفذین در مورد اهمیت مبارزه در برابر آزار و اذیت جنسی بر زنان با استناد به یافته‌های این صفحه؛

ایجاد زمینه‌ی درج شکایت پیرامون چشم‌دیدها و تجربیات از آزار و اذیت جنسی؛

رهنمایی و مشاوره‌ی قربانیان آزار و اذیت جنسی؛

رهنمود و ارایه‌ی خدمات حقوقی و دادخواهی برای قربانیان آزار و اذیت جنسی.

برای جرم انگاری آزار و اذیت جنسی در حمایت از زنان، تلاش‌های روشمند و متمرکز نهاد تحققاتی حقوق زنان و اطفال از اپریل سال ۲۰۱۴ آغاز شد تا در گام نخست آزار و اذیت جنسی جرم‌انگاری و بعدا به اجرا گذاشته شود. نهاد موفق شد تا جمعی از نهادهای فعال حقوق زن را زیر یک چتر تحت عنوان «کمیته‌ی تقویت انسجام و هماهنگی در برابر آزار و اذیت جنسی» بر زنان به وجود آورد. در نتیجه‌ی دادخواهی‌ها حکومت وحدت ملی بر آن شد تا مقرره‌ی منع آزار و اذیت جنسی را تصویب و به اجرا بگذارد. توقع می‌رود صفحه‌ی آزار و اذیت جنسی فرصتی باشد تا شهروندان چشم‌دیدها و تجربیات خود را ثبت کنند و در صورت لزوم خواستار حمایت‌های تخنیکی، رهنمودی و مشاوره برای حل مشکلات شان در پیوند به آزار و اذیت جنسی در محل کار، آموزشگاه‌ها، و اماکن عمومی و یا تبعات آن باشند.

قسمت بعدی برنامه به مهمانان برنامه از دفتر ریاست جمهوری، وزارت عدلیه، وزارت امور زنان، یک عضو شورای ملی، و دانشگاه کابل اختصاص یافته بود. آن‌ها در رابطه به نقش هرس‌مپ در کاهش آزار و اذیت جنسی، تعهدات نهادهای مربوطه‌ی شان و این‌که چگونه برنامه‌های متمرکز تر برای ریشه‌کن کردن آزار و اذیت جنسی به اجرا گذاشته شود، صحبت کردند. به گونه‌ی مثال شهلا فرید، استاد دانشگاه کابل گفت که صفحه‌ی هرس‌مپ نه قانون است و نه مقرره، بلکه وسیله‌ی ترس برای کسانی است که از قدرت رسانه‌های اجتماعی می‌دانند. “این وبسایت یک نقش مهم در مستند سازی قضایای آزار و اذیت جنسی ایفا خواهد کرد و همین‌گونه از نظر فرهنگی می‌تواند موثر باشد تا هم مرتکبین و هم قربانیان آزار و اذیت جنسی را توانمند سازد. اگر نهادهای امنیتی موظف شوند که مرتکبین آزار و اذیت جنسی را جمع آوری کنند، هزاران شخص دستگیر، توقیف و یا زندانی می‌شوند، اما هرس‌مپ در قسمت ارایه‌ی خدمات حقوقی، مشاوره‌های روان-درمانی و تدویر کلاس‌های دفاع شخصی کمک می‌کند که از نظر ذهنی آن‌ها را توانمند کرده باشد.”

برنامه با قسمت پرسش و پاسخ در رابطه به کارکرد، هدف، خدماتی که قرار است از طریق این آدرس فراهم شود و موثریت آن در کاهش آزار و اذیت جنسی به پایان رسید.

Facebooktwittermail

هیچ پاسخی داده نشده. به “گشایش صفحه‌ی مبارزه با آزار و اذیت جنسی”

پاسخ بدهید

آدری ایمیل شما منتشر نخواهد شد. Required fields are marked *


*